Vicente Amigo speelt 'Elke dag, vele uren' Concert dinsdag 27 oktober 2015, Carré, Amsterdam vrijdag 18 september, 2015

Toen Vicente Amigo op jonge leeftijd begon met gitaar spelen, had hij geen idee dat hij later zou uitgroeien tot een van de grootste flamencohelden sinds zijn grote voorbeeld Paco de Lucía. Voorafgaand aan het concert in Carré, Amsterdam, dinsdag 27 oktober, sprak Kevin Pasman met hem.

door Kevin Pasman

'Toen ik vijf was, zag ik een video van Paco de Lucía. Dat was een van mijn eerste herinneringen en die is vandaag de dag nog bij me' aldus de inmiddels 48-jarige gitarist. 'Vanaf die dag was ik er honderd procent zeker van dat ik gitaar wilde gaan spelen.'

Daarna leerde Amigo het vak van verschillende flamencogrootheden en ontfermde Paco Peña zich op zijn vijftiende over hem. Nadat hij enkele jaren een aantal beroemde flamencozangers en -dansers begeleidde, begon hij in de vroege jaren negentig aan een succesvolle solocarrière. Met zijn album ‘Ciudad De Las Ideas’ won hij in 2001 zelfs een Latin Grammy.

Op zijn platen wisselt Amigo instrumentale en vocale stukken met elkaar af. 'Als ik componeer, houd ik er niet specifiek rekening mee of en hoeveel er op de nummers gezongen wordt', licht hij toe. 'Natuurlijk speel je anders wanneer er gezongen wordt, maar ik zou niet zeggen dat er een andere stijl of techniek vereist is. Dan speel ik gewoon minder.'

Verwant
Niet alleen flamenco is van invloed geweest op zijn stijl en spel. 'Er zijn zoveel mensen die muziek in zich hebben en dat uitdrukken in allerlei verschillende stijlen, op verschillende instrumenten en met verschillende composities', aldus Amigo. 'We zijn muzikaal allemaal verwant aan elkaar en we spreken allemaal dezelfde taal. En dat is iets heel moois. Ik ben beïnvloed door flamenco, jazz, klassieke muziek, pop, rock en alles wat je je verder kunt bedenken.'

Jazz is in de nuevo flamenco-kringen waarin Amigo zich begeeft een geliefd genre om mee te experimenteren. Al houdt hij er zelf een minder improvisatorische aanpak op na. 'Over het algemeen hou ik er niet van om te improviseren', benadrukt hij. 'Bij liveshows wijkt een en ander natuurlijk wel eens af van de albums en ik hou ervan om alles iedere keer een beetje anders te spelen, maar ik heb wel altijd een duidelijk idee waar het heen moet. Andere gitaristen nodigen me wel eens uit om met ze te jammen, maar dat is niet echt iets voor mij. Ik hou ervan om nummers zo vaak te oefenen dat ik ze tot in de puntjes ken. En dan ben ik misschien moedig genoeg om een beetje te improviseren.' 

 Concert uit 2014

Zaadje
Ooit zei Amigo dat een flamencomuzikant volwassen moet zijn voordat hij de essentie van het genre kan vatten. Op de vraag wanneer hij daar zelf volwassen genoeg voor was kan hij kort antwoorden: 'Dat ben ik nog steeds niet, haha! Die essentie zit in je. Het is een zaadje dat om de een of andere reden in je geplant is. Daarna is het een kwestie van die essentie cultiveren en leren ermee te communiceren op jouw eigen manier, met jouw eigen stijl. Daarvoor is mijns inziens een bepaalde rijpheid voor nodig.

'Vanuit technisch oogpunt is het denk ik wel belangrijk om jong te beginnen, zodat je je eigen stijl en je eigen techniek kunt vinden. Ik heb vroeger een leraar gehad die iedereen op dezelfde manier zijn gitaar liet vasthouden en vingers op de toets liet zetten. Zijn handen waren enorm! De mijne zijn vrij klein. Daardoor realiseerde ik me al vrij jong dat hij ongelijk had. Elke gitarist moet zijn comfortzone vinden en van daaruit moet hij zijn techniek ontwikkelen.

'Ook denk ik dat het gezond is om jong te beginnen, omdat je dan nog onnozel en moedig genoeg bent om nieuwe dingen te proberen. Dat helpt als je later succesvol wilt experimenteren.'

Voor het leven
Alle ervaring die hij heeft ten spijt houdt Amigo er nog altijd een druk oefenregime op na. 'Elke dag, vele uren', aldus de gitarist. 'Ik heb mijn gitaar altijd bij me. Thuis, op vakantie, waar ik ook heen ga. Ik heb het net al een haat-liefdeverhouding genoemd, maar het is er wel een voor het leven. Of dat een zegen of een vloek is, weet ik niet, haha!'

Over de toekomst van de flamenco is Amigo positief. 'Het gaat heel goed met het genre en de gitaar. Er is een aantal uitstekende jonge gitaristen', licht hij toe. 'Er is een generatie actief die overal voor open staat. Bovendien doen ze die dingen die hout snijden. Het probleem met sommige “fusions” is dat mensen stijlen mengen met als enige doel om iets nieuws te doen. Daar gaat het niet om als je muziek maakt. Het moet wel ergens op slaan.'

Concert
dinsdag 27 oktober, Carré, Amsterdam
Vicente Amigo wordt bijgestaan door Añil Fernández op tweede gitaar, Paquito González percussie, Rafael de Utrera zang, Ewen Vernal op bas en El Choro dans.

Klik hier om tickets te bestellen

Luister naar de playlist die we samenstelden met albums vanaf Baobab (1990) tot en met zijn laatste, Tierra (2013).

 

Bekijk ook een aantal concerten uit de loop van zijn carrière en de unieke opname van zijn performance als 16-jarige in de talkshow van Sonja Barend. 

 

Volledig concert uit 2004, Córdoba   

De 16-jarige Vicente Amigo treedt als 16-jarige protegé van Paco Peña op in de talkshow van Sonja Barend. 


meer nieuws
Nieuwe concertreeks doet vijf steden aan
donderdag 14 februari, 2019
maandag 11 februari, 2019
Vergeten Cubaanse maanvrouwen in het zonnetje gezet
dinsdag 5 februari, 2019
Plus de Transglobal World Music Charts Top-40
vrijdag 1 februari, 2019
met speciale gasten uit Ethiopie
vrijdag 1 februari, 2019
De fluwelen stem is niet meer
donderdag 24 januari, 2019
wo 27 februari in Q-Factory Amsterdam, do 28-2 Luxor Live, Arnhem
zaterdag 19 januari, 2019
Marokkaanse zielepijn aan het IJ
dinsdag 15 januari, 2019
Barokmuziek van Huygens in het Arabisch vertolkt
dinsdag 8 januari, 2019
Plus de Transglobal World Music Charts Top-40
dinsdag 1 januari, 2019