(Bas)gitarist Liam Farrell alias Doctor L van de band Mbongwana Star praat met muziekjournalist Bas Springer in de Mixed Media Lounge van de Music Meeting en later op de avond zien we het concert op het Mondo-podium. Een verslag door Mattie Poels.
Het Mezzo-podium van de Mixed Media Lounge is voor de groep Mbongwana Star (Ster van de verandering), dat wil zeggen voor (bas)gitarist/producer en bandleider Liam Farrell, alias Doctor L, die oorspronkelijk uit Ierland komt, maar al jaren in Parijs woont. Hij produceerde onder meer de cd Black Voices van Tony Allen (1999). Naast hem staat percussionist Rodrick Matuzolele Dialungana, alias Saga, en daarnaast de manager van de band. Geen livemuziek dit keer, zoals gebruikelijk bij de interviews in de Mixed Media Lounge, maar nu alleen een interview (in het Engels) door muziekjournalist Bas Springer.
Per ongeluk
Doctor L vertelt dat het succes van Mbongwana Star min of meer per ongeluk is ontstaan. De manager van de band gaf de cd ter beoordeling aan Nick Gold van het platenlabel World Circuit. Deze beluisterde de muziek en was zo enthousiast dat hij na twee dagen besloot de cd uit te brengen. Sinds half mei 2015 ligt het album in de winkels.
Liam Farrell (foto Ton Maas)
Mbongwana Star komt voort uit het legendarische Staff Benda Bilili, en wel zijn gitaristen Coco Yakala Ngambali en Théo Nzonza; beiden verlamd door polio en gekluisterd aan een rolstoel.
Het volledig interview dat Bas Springer had met de drie leden van Mbongwana Star staat hieronder in de video.
Concert Mbongwana Star
Het concert van Mbongwana Star op het Mondo-podium van de Music Meeting begint om kwart voor tien, wanneer het al enigszins donkert en de sfeer intiemer wordt. Het podium is fantastisch uitgelicht.
De band heeft een zeer energieke uitstraling die overslaat op het publiek. Zeker de mensen vooraan genieten en dansen! De twee kleine verhogingen achterin zijn voor gitarist en bassist Doctor L en drummer Rodrick Matuzolele Dialungana. Deze laatste valt overigens op door zijn no-nonsense en bijzonder groovende stijl. Vooraan staan de tweede gitarist en beide zangers in rolstoel. Verder staat er nog een percussionist die agogobel (percussie) speelt (niet te horen) en de achtergrondzang voor z'n rekening neemt. De muziek is vet en stevig met vervormde (distorted) popgitaarriffs, aangevuld met effecten. Het publiek geniet, danst en feest.
(foto Gerard Verschooten)
Alhoewel de sfeer dus goed is, vraag ik me af in hoeverre dit een goede band is. Gitaren spelen langs elkaar heen, de muziek klinkt pompeus als een wall of sound met nauwlijks dynamiek, en de vocalen van de twee rolstoelzangers schuren langs de harmonie. Teren deze twee musici – en daarmee de hele band Mbongwana Star – op hun verleden in Staff Benda Bilili of kunnen ze zichzelf op het podium niet goed horen, wat intoneren lastig maakt? Aandoenlijk is het 'good' en 'yeah' van de frontzanger – twee woorden die hij voortdurend tussen de nummers door scandeert. Hij danst heen en weer in zijn rolstoel en heeft duidelijk veel plezier. Helaas maakt Mbongwana Star minder indruk dan de vooraankonding doet vermoeden. De naam van de groep betekent 'Ster van de verandering' maar welke verandering – en vooral, welke kant op...?
© Mattie Poels
