Ghalia Benali zet haar zinnen steeds weer op andere projecten. Na Sings Oum Klhalsoun is het nu de soefiliederen die zenaar acih heeft toe getrokken. Haar sensuele donkere stem pas goed bij haar sexy outfit met getatoeerde benenprint.

Haar veelzijdioge repertoire heeft ze uitgebreid met het virtuoze spel van twee blazers die bij tijd en wijle de hele Arabische stringsectie benaderden. Maar gaandeweg het concert blijkt dat ze helemaal niet vies is van onverwachte arabo-impro-fusion. Het publiek laat zich met graagte onderdompelen in haar overrompelende présence.

De bassiste ne de darbukaspeler en de darbuka- bas- en oudritmiek zorgden voor een onweerstaanbare groove.

De twee blazers hebben zich hun muziklae idiom ehelemaal eigengemaakt maar ze schrikken niet terug voor een Miles Davis-momentje.

De meest ontroerende song ging over een interbetvriend van het Tajir-plein waar ze twee dagen lang de connectie mee verloren had en latyer terugmailde - but even if the distance is so long, there is alwasy love and desire. Bijna ee suite, onverwachjte momenten atmosferisghe fragmenten in.

Intrigerende concept werd met veel verve uitgevoerd.