door Elda Dorren

De son is als muziekstijl misschien wel symbolisch voor de Cubaanse muziek. Gebaseerd op de ritmische structuur van de clave, heeft elk nummer een Europees deel (coupletten en refrein van een lied) en een overgang naar het Afrikaanse deel, met veel improvisatie en repetitieve vraag- en antwoordkoren tussen leadzanger en coro. Sierra Maestra vertolkt als geen ander de son, son montuno en aanverwante stijlen zoals de guaracha, bolero en changüi. In een klassieke bezetting van tres, gitaar, trompet, bongó, güiro en zang, aangevuld met conga’s, maracas, bas en heel sporadisch een synthesizer of geluidseffect, brengt het gezelschap een perfecte muzikale symbiose tussen Afrika en Cuba.

Juan de Marcos González
De groep werd halverwege de jaren zeventig opgericht door Juan de Marcos González – bekend van zijn werk met Ry Cooder en Buena Vista Social Club. Met enkele wijzigingen (de marímbula werd vervangen door elektrische bas, sommige guaracha's werden wat sneller uitgevoerd) wilde de groep deze oude Cubaanse stijlen uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw levend houden in de tijdperken van consecutief salsa, timba en reggaeton. Eind jaren zeventig waren ze immens populair en wonnen ze de ene competitie na de andere. In 1981 verscheen hun eerste opname, waarna ook hun eerste internationale tournee volgde, naar Nicaragua.

Internationaal
Na een tournee naar Spanje, Frankrijk en Zweden in 1983 kreeg Sierra Maestra voet aan de grond in Europa. Niet veel later volgden Azië en Afrika. In 1994, tijdens de zoveelste Europese tournee, nam de groep de plaat Dundunbanza op voor het beroemde World Circuit Records in Londen, een elegante mix van Arsenio Rodríguez-covers en eigen nummers. Sindsdien – en met nog steeds een contract bij World Circuit – is Sierra Maestra niet meer weg te denken uit de internationale muziekwereld.

Afrikaanse erfenis
Op hun nieuwste release staan onveranderd sterke en volle son montuno, guaracha, bolero, changüi, en ballades in de stijl van de trovadores. Er is op deze plaat, Sonando Ya, meer nadruk op de Afrikaanse erfenis – met teksten als ‘vengo de Congo y Caravalí’ –, een Afro-Cubaanse toque de bembé, en zelfs een snelle mambo-rumba met tuimelende solo’s van trompet, tres en conga’s. Tot op het laatste nummer, dat timba-achtig aandoet, laten de musici en schrijvers van Sierra Maestra zien dat de oude muziek prima met haar tijd mee kan.

Concerten
wo 14 maart: Molière, Brussel
do 15 maart: De Doelen, Rotterdam
vr 16 maart: Zuiderpershuis, Antwerpen
za 17 maart: Rasa, Utrecht

Lees hier onze recensie van Sonando Ya.