Bamako Express – l’Ombre du Croco13 november, 2026

Trad / Xango

Bamako Express levert met l’Ombre du Croco een prachtig debuutalbum af met elf nummers waarin twee werelden met elkaar worden verbonden. De band ontstond namelijk in een muziekcafé in Gent, waar gitarist Florian de Schepper en jazz/folkviolist Anouk Sanczuk uit Vlaanderen zanger Joël Diarra uit Bamako ontmoetten, die de balafon bespeelt. Hij vroeg vervolgens zijn neef Ousmana Diarra om zich bij het drietal te voegen. Die laatste speelt n’goni, djembé en kalebas. Er wordt gezongen door Joël en Ousmana in de Bambara taal uit Mali en Burkina Faso. In het boekje bij de cd is de vertaling in zowel Nederlands als Frans te lezen. In zes nummers hoor je zang, de rest is instrumentaal, maar sterk zijn ze allemaal. Opvallend is het virtuoze vioolspel van Anouk. Na de vrolijke traditional Yira Ye, met prominente rollen voor djembé en viool, volgt een aantal eigen composities. Anouzo, een sterke compositie die aan blues doet denken, valt op door de rollende noten die van de klankstaven van de balafon buitelen. De Sodade du Sahel is een verwijzing naar Kaapverdië en dat is goed te horen vanwege het melancholische karakter. Het ingetogen lied Maman gaat over een kind dat zijn moeder bedankt voor haar zorg en bescherming. In dit nummer schittert vooral het vioolspel van Sanczuk. Groove Du Croco is dankzij het razendsnelle ritme heel dansbaar. Het al even dansbare Tcheka Bodzja gaat over de tradities van etnische groepen, die in het booklet ook allemaal worden vermeld. Het slotstuk Waati is weliswaar minder swingend, maar niet minder sterk. Zo krijgt dit geweldig kleurrijke album een mooi afronding. (Rik van Boeckel)

 

 

 

«« terug naar overzicht