Catrin Finch – Notes To Self27 juni, 2026

BendiGedig / Xango

De meeste lezers zullen deze harpiste uit Wales vooral kennen vanwege haar samenwerking met koraspeler Seckou Keita of anders het album dat ze maakte met de Colombiaanse groep Cimmarrón. Op Notes To Self horen we Catrin Finch in haar eentje. Bij elk van de elf stukken hoort een brief die ze schreef aan haar jongere zelf. De eerste is al meteen een schot in de roos. Bij het behoedzaam aanzwellende, repetitieve klankbeeld spreekt ze haar dertienjarige zelf op ontroerende wijze bemoedigend toe: ‘Lieve Katy, ik schrijf je deze brief om je te vertellen dat liefde echt bestaat. Dat beloof ik je, en het is echt het allermooiste dat er is, hoewel het voor jou misschien niet altijd gemakkelijk zal zijn om dat te begrijpen.’ De zeer persoonlijke brieven onthullen de soms harde realiteit achter de verraderlijk lieflijke klank van de keltische harp, want het leven van Finch is dus niet over rozen gegaan. De niet altijd gemakkelijke jeugd, het moederschap, onzekerheid, depressie, liefdesverdriet en tegenslag; het komt allemaal langs. Gaandeweg verandert het klankbeeld en maakt het akoestische getokkel op de harp soms plaats voor elektronische bewerkingen. In Kin duiken in de verte ook verwaaide stemmen op, misschien wel die van echte verwanten. Het is hoe dan ook een fascinerend en bezwerend album. (Ton Maas)

«« terug naar overzicht