vlnr Göktug Çekik, Cengiz Özkan, Ersin Perçin & Seyhmus Fidan

Ersin Perçin (baglama) en Seyhmus Fidan (gitaar)

Göktug Çekik (kamancha)
Masters of Anatolia in concert: Cengiz Özkan 'Meester van de Melancholie' vrijdag 19 mei, 2023

In het kader van de concertserie ‘Masters of Anatolia’ doet zanger en luitist Cengiz Özkan uit Turkije ons land aan. Zijn tournee door ons land ging donderdagavond van start in de Amsterdamse Meervaart en Ton Maas bezocht de voorstelling voor Mixed.


door Ton Maas (tekst en foto’s)

‘Meester van de melancholie’ wordt zanger en luitist Cengiz Özkan wel genoemd en daar valt weinig op af te dingen. Ik moest regelmatig denken aan mijn favoriete Turkse album, Gülün Kokusu Vardi (door Erkan Ogur en Ismail Hakki Demircioglu) en af en toe zelfs een traantje wegpinken. En dat terwijl ik er geen iota van verstond, in tegenstelling tot zo'n 98% van de overige aanwezigen in de goed gevulde grote zaal van De Meervaart.

Fluisterzachte magie
Diverse liederen werden vanuit de zaal meegezongen, soms fluisterzacht – wat een magisch effect opleverde – en soms uit volle borst. Een enkele keer keek Özkan met een brede glimlach toe hoe de zaal de rest van een couplet aanvulde. De keerzijde daarvan was dat het concert wel heel nadrukkelijk de sfeer van een onderonsje had. Afgezien van een grapje in het Duits sprak Özkan zijn gehoor uitsluitend in het Turks toe en praatte soms minutenlang aan een stuk. En omdat er geen Nederlandstalige ‘bijsluiter’ werd uitgereikt, hadden mensen zonder Turkse achtergrond wat betreft de inhoud van de praatjes en liederen het nakijken.

Niet alles Turks wat er klinkt
Daar stond tegenover dat er in andere opzichten veel te genieten viel. Bedwelmend mooie melodieën bijvoorbeeld, vertolkt door een sonore mannenstem die zowel fraai de diepte opzocht als kringelend omhoog mocht zwieren, steeds met ragfijne instrumentale rugdekking uit twee typisch Turkse langhalsluiten, een penvedel die eerder Perzisch dan Turks oogde en een met nylon bespannen akoestische gitaar. Die laatstgenoemde kan wellicht toch gezien worden als handreiking aan een westers publiek, want van huis uit hebben de Turkse luiten en vedels weinig warmte in hun dunne en metalige klank.

Op details na perfect
De vedelspeler in het kwartet verdient beslist een aparte vermelding, want met de strijkstok toverde hij meer dan eens een bloedmooie solo uit de snaren. Omdat weemoed de boventoon voert, zit er zeker qua ritmiek weinig afwisseling in het repertoire. Af en toe ging de versnelling even een tandje hoger, maar dat was steeds van korte duur. Voor een niet-ingewijde luisteraar als ondergetekende was het concert daardoor gevoelsmatig langer dan de kloktijd aangaf. Als er dus iets meer informatie was aangereikt over de achtergrond van deze fraaie muziek en de thematiek van de verschillende liederen, was de avond echt perfect geweest.

concerten
20 mei Den Haag - Amare (Nieuwe Kerk)
21 mei Arnhem - Musis & Stadstheater
26 mei Enschedé - Wilmink Theater Muziekcentrum
27 mei Utrecht - TivoliVredenburg
28 mei Rotterdam - De Doelen



 

 
 

meer nieuws
35ste editie met lintje voor programmeur Rob Lokin
dinsdag 9 juli, 2024
maandag 1 juli, 2024
dinsdag 18 juni, 2024
Als altijd vol avontuurlijke muzikale verrassingen
zondag 9 juni, 2024
Zangeres uit Westelijke Sahara in kleine zaal Concertgebouw
dinsdag 4 juni, 2024
Nieuwe reeks zomerconcerten in Amsterdam-Noord
dinsdag 4 juni, 2024
Plus de Transglobal World Music Chart Top-40
zaterdag 1 juni, 2024
Hartverwarmende muziek uit de hele wereld in Amersfoort
dinsdag 28 mei, 2024
Meer dan 50 Indiase concerten en optredens
dinsdag 28 mei, 2024